رسانه, مقالات

هشدار جدی به خانواده‌ها؛ استفاده از واتساپ در آموزش

واتساپ یا شاد برای آموزش از راه دور

هشدار جدی به خانواده‌ها؛ استفاده از واتساپ در آموزش

آیا مدرسه فرزند شما برای آموزش از راه دور از واتساپ استفاده می‌کند؟

هنوز هم برای کلاس‌های مختلف گروه‌ها و کانال‌های مختلف سروکار دارید؟

پس خطر در کمین شماست! خیلی نزدیک!

 

مدرسه شروع شد، کرونا نرفت!

حدود یک ماه از شروع سال تحصیلی جدید گذشته و هنوز تعدادی از مدرسه‌ها در حال سعی و خطا هستند.

برنامه شاد باآن‌همه سروصدایی که به پا کرد و البته تغییرات ظاهری اساسی که داشت همه را امیدوار کرد که می‌تواند در این روزهای کرونا زده به فریاد معلمین و دانش‌آموزان و البته والدین نگران برسد.

اما شاد باز هم نتوانست همه انتظارات را برآورده کند.

واقعیت این است که پیام‌رسان، نهایتاً همان پیام‌رسان است حتی اگر نامش اپلیکیشن تعاملی باشد!

 

داستان از کجا شروع شد؟

دستاورد استفاده از برنامه شاد در همان روزهای اول، بی‌حوصلگی و ناراحتی همه بود.

به دلیل آنکه این حجم از اطلاعات و فیلم و عکس و حضور هم‌زمان دانش‌آموزان و معلمان در یک‌زمان در یک پیام‌رسان نیازمند بسترهای بسیار قوی‌تری بود.

با این اوصاف بعضی از مدارس با وجود تأکید اولیه آموزش‌وپرورش، به پیام‌رسان‌های دیگر روی آوردند.

تعدادی از پیام‌رسان‌های داخلی استفاده کردند و بعضی‌ها واتساپ را به‌عنوان در دسترس ترین پیام‌رسان خارجی انتخاب کردند.

 

جای خالی سامانه‌های آموزشی

وقتی با مدیران و مسئولین مدارس صحبت می‌کنید از آن می‌گویند که در حال آماده‌سازی بسترها هستند.

متأسفانه همچنان استفاده از پیام‌رسان‌ها به‌عنوان وسیله انتقال آموزش حرف اول را می‌زند.

خوشبختانه ده‌ها سامانه رایگان و غیر رایگان برای آموزش از راه دور وجود داشته و تعدادی هم جدیداً راه‌اندازی شده اما به دلایل مختلف، حرکت مدارس در استفاده از این سامانه‌های آموزشی کند و خسته‌کننده است.

با وجود پیام‌رسان‌های رایگان مانند واتساپ یا دیگر پیام‌رسان‌های داخلی، مدارس نیازی به اجاره و راه‌اندازی سامانه‌های آموزشی نمی‌بینند.

 

چرا واتساپ می توانند یک خطر بزرگ باشد؟

برای دوره‌های متوسطه که نوجوانان به موبایل و شبکه‌های اجتماعی دسترسی پیدا کرده‌اند شرایط جدیدی وجود ندارد.

اما برای دوره‌های ابتدایی، یک خطر بزرگ همه کودکان و نوجوانان و خانواده‌های آنها را تهدید می‌کند.

بچه‌ها در این پیام‌رسان‌ها به‌راحتی می‌توانند با هم تشکیل گروه‌های جداگانه و زیرزمینی بدهند.

عواقب استفاده از این پیام‌رسان‌ها می‌تواند ردوبدل شدن فیلم و عکس‌های نامناسب و شکستن حریم خصوصی باشد.

بچه‌ها هنوز آموزش‌های لازم را در زمینه ارتباطات در فضای مجازی ندیده‌اند و سهل‌انگاری خانواده‌ها در دادن ابزارهای دیجیتال برای آموزش به بچه‌ها، این خطر را چندبرابر می‌کند.

بچه‌ها هنوز نمی‌دانند چه چیزی خصوصی است و چه چیزی را نباید به اشتراک گذاشت.

جدا از موضوع هزینه‌های بالای اینترنت، خطر مشاهده محتوای نامناسب بسیار بالاست.

 

آیا ما زیادی حساس شده‌ایم؟

ممکن است بعضی از افراد بگویند حساسیت شما بالاست و بچه‌ها بالاخره با این محتوا روبرو می‌شوند.

اما این استدلال مانند آن است که بگوییم چون بالاخره بچه‌ها بزرگ می‌شوند و پشت فرمان ماشین می‌نشینند از همین‌الان به آنها اجازه رانندگی بدهیم!

در تمام دنیا قوانینی برای محافظت از کودکان و نوجوانان برای استفاده از شبکه‌های اجتماعی وجود دارد.

حتی خود پیام‌رسان‌ها نیز محدودیت سنی برای استفاده از برنامه‌هایشان وضع کرده‌اند.

مثلاً جالب است که بدانید عضویت در واتساپ برای افراد زیر 16 سال ممنوع است!

اما ما به‌راحتی، از کنار آسیب‌ها می‌گذریم. این خوشبینی، خطرناک است.

 

راه‌حل چیست؟

اسفندماه سال گذشته به دلیل آنکه ناگهان مدارس تعطیل شد پیداکردن یک راه‌حل عمومی سخت بود.

اما امسال با وجود این‌همه تجربه و داده‌های آماری مختلف، نباید منتظر اتفاق جدیدی بود.

استفاده از محیط‌های آموزشی خوب مانند اسکای روم می‌تواند ارتباط دانش‌آموزان را سالم‌تر کند.

ضمن اینکه می‌توان برای ارسال فیلم‌های کمک‌آموزشی و تکالیف از بستر برنامه شاد استفاده کرد که ترافیک رایگان هم دارد.

البته ارسال پیام خصوصی در برنامه شاد امکان‌پذیر است اما بازهم این شبکه زیر نظر آموزش‌وپرورش قرار دارد.

 

واقعیت آن است که برای داشتن فرزندانی سالم، نباید به‌خاطر ترس از کرونا، آنها را وارد باتلاق‌های خطرناک‌تری کنیم.

امیدواریم که هم مدارس و هم والدین دانش‌آموزان، نسبت به این موضوع حساس‌تر باشند.

دوران جولان کرونا بالاخره یک روز تمام می‌شود اما آسیب‌های آن همراه ما باقی خواهد ماند.

 

محمد منشی‌زاده، مدرس سواد رسانه‌ای و مهارت‌های زندگی با رسانه

 

صفحه اینستاگرام محمد منشی زاده را دنبال کنید

  1. رامتین طریک گفت:

    سلام
    به نظرم مقاله زیاد مفیدی نبود ولی باز خوب بود
    ممنون

    1. سلام.
      ممنونم که زمان گذاشتین و این مطلب را مطالعه کردید.
      خیلی خوب میشه اگه محبت کنید و مواردی را که فکر می کنید باعث بهترشدن کیفیت مطالب میشود را بفرمایید.

    2. سلیمان پور گفت:

      سلام به نظر من مطلبتون مفید بود فقط این که بعضی چیزایی که همه مطرح میکنن و مربوط به مدارس هست پدر ومادرها نمیتونن تغییری در اون ایجاد کنن وقتی مدرسه گروه واتس آپی وتلگرامی میگذاره پدر و مادرها چقدر میتونن بچه ها رو کنترل کنن چون مثلا دختر من همیشه گوشی دستشه و میگه دارم کارهای مدرسه انجام میدم ،مادر وپدرا میتونن به بچه ها اطلاعات وآگاهی بدن ولی به نظرم همونطور که خانواده مهم هست مدرسه ورسانه ها هم تاثیر خیلی زیادی روی بچه ها دارند ای کاش افرادی مثل شما که دانش وآگاهیتون در مورد این مسائل زیاده مدارس رو هم از خطرات فضای مجازی آگاه کنید قبول دارم که تاثیر خانواده خیلی مهم وزیاد هست ولی مدارس هم اهرمهای فشار بیشتر وبهتری دارند که بچه ها رو از غرق شدن در گوشی وتبلت نجات بدند ولی عملا هیچ کاری انجام نمیدند ،نظر من اینه که الان بیشتر والدین بچه ها متهم به کم کاری وبی توجهی نسبت به بچه ها هستن درحالی که نقش آموزش وپرورش ومدرسه خیلی بیشتر البته اگه آموزش وپرورشی باشه .

      من خودم خیلی در این موارد کتاب ومطلب میخونم وتو جلسات شرکت میکنم ومشاوره میگیرم که بیشتر بدونم و آگاهی خودم رو به بچه هام نزدیک کنم ولی اصلا نمیتونم به اونا برسم یعنی هر چی جلو میرم اونا بازم اطلاعاتشون ازمن خییلی بیشتره نمیدونم شایدم من اشتباه فکر میکنم ولی به نظرمن نقش مدرسه ودوستان در حال حاضر خیلی بیشتر از خانواده هاست.
      ممنونم از مطالب مفیدتون

      1. سلام.
        خیلی ممنونم که با دقت و حوصله این مساله را بیان کردین.
        با شما درباره تاثیر گرفتن خانواده از مدرسه و سیستم آموزشی موافقم. به همین دلیل وبینارهای زیادی برای معلمان مدارس و والدین برگزار کردم و در مورد همین موضوع واتساپ و موارد دیگر آموزش های لازم داده شد. پس از آن مدرسه ای که تمایلی به استفاده از اسکای روم یا محیط های کلاسی آنلاین نداشت قبول کرد هزینه های ان را بپردازد و معلم ها در مورد تشکیل گروه های خارج از کلاس هشدارهای لازم را به دانش آموزان دادند. قبول دارم که اسیب ها به صفر نرسید اما بسیار بسیار کمتر شد.
        به نظر من برای اثر گذاری باید نقش خودمون را جدی تر بگیریم. هنوز هم کارهای زیادی هست که به عنوان والدین میتونیم انجام بدیم.?
        ممنونم که همراهمون هستید.

پاسخ دادن به رامتین طریک لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *